121.మగనికాలమందు మగువ కష్టించిన
సుతుల కాలమందు సుఖముఁ బొందు
కలిమి లేములెందుఁ గలవెంతవారికి
బలిమి పుత్రబలిమె బలిమి వేమా
122.ఆఱురుచులు వేఱు సారంబు నొక్కటి
సత్యనిష్ఠ వేఱు సత్యమొకటి
పరమఋషులు వేఱు భావ్యుఁ డొక్కండురా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
123.తారకమంబుఁ జూచుదారి వేఱుగఁగల్గు
సమముగాను జూడఁ జక్కఁబడును
వెఱ్ఱిగాను జూడ వెలుగెల్ల బాఱురా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
124.సజ్జనముల చెలిమి చాలింపఁగా రాదు
ప్రక్రుతి నెఱుఁగకున్న భక్తిలేదు
పలువ లెట్టిరీతి భక్తి సల్పుదురయా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
125.ఇట్టికనుల బ్రహ్మ మెట్లు చూడఁగవచ్చు
జూచుకనులువేఱు చూపువేఱు
చూపులో నమరిచి చూడంగవలవదా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
126.దూలములనుబోలు దురవస్థలనునెల్ల
రోసి యాసలన్ని గోసివేసి
వాసనను దెలిసినవాఁడెపో బ్రహ్మంబు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
127.మన్నును దినమన్న మండేరు జనులార
మంటిలోనిమేలు మఱువనేల
నీళ్ళలోనిమేలు నిఖిలమై యుండురా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
128.జీవమేడ నుండు భావమెక్కడ నుండు
కాఁపురంబు లేడఁ గదిసియుండుఁ
దనరుచున్న రెంటిస్థల మేల తెలియరు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
129.ధనము గూడఁబెట్టి ధర్మంబు సేయక
తాను దినక లెస్స దాచుగాక
తేనె నీఁగె కూర్చి తెరువర్ల కియ్యదా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
130.ఇచ్చెడి వారలసంపద
హెచ్చునదే కాని లేమి యేలా కలుగున్
ఆచ్చెలమ నీళ్ళు చల్లిన
విచ్చలవిడి నూరుచుండు వినరా వేమా
131.పాలఁగలయునీరు పాలెయై రాజిల్లు
నదియు పానయోగ్య మయినయట్లు
సాధుసజ్జనముల సాంగత్యములచేత
మూఢజనుఁడు ముక్తి మొనయు వేమ
132.చెడినమానవులను చేపట్టి రక్షించి
కడకుఁజేర్చినట్టి ఘనులు దలఁప
కడగి పుణ్యమైనగల శివుసన్నిధి
నెడతెగకయునుందు రెపుడు వేమ
133.ఒకరి నోరుఁగొట్టి యొకరు భక్షింతురు
వారినోరు మిత్తి వరుసఁగొట్టు
చేఁపపిండు పిల్ల చేఁపలఁ జంపును
జనుఁడు చేఁపపిండుఁ జంపు వేమ
134.కన్నుపోవువాఁడు కాళ్ళుపోయినవాఁడు
నుభయులరయఁ గూడి యుండునట్లు
పేద పేదఁగూడి పెనగొని యుండును
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
135.పరగ రాతిగుండు పగులఁగొట్టఁగ వచ్చుఁ
గొండలన్ని పిండిగొట్టవచ్చు
కఠినచిత్తు మనసు కరిగింప రాదయా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
136.అంత కొఱత దీఱి అతిశయకాముఁడై
నిన్ను నమ్మిచాల నిష్ఠతోడ
నిన్నుఁగొల్వ ముక్తి నిశ్చయముగఁ గల్గు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
137.తత్వము తిరమైన తావుల వెదకుచుఁ
దాను తత్వమగును తత్వయోగి
తలఁపులన్ని యుడుగఁ దానెపో తత్వంబు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
138.మాటలాడవేఱె మనసుకొలఁదియు వేఱె
యొడలగుణమువేఱె యోజవేఱె
యెట్లుగల్గు ముక్తి యేలాగు తనలాగు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
139.వెలఁది చక్కదనము వెరపైన యీడును
విభుని కరుణలేక వగతనుండు
నీదుకరుణలేక నేర్పులు కొఱగావు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
140.ఎంతకష్ట ముండు నంత పాపపుఁజింత
చింతచేత మిగులఁ జివుకు మనసు
చింతలేకయున్న చెడనిసంపదఁజూచు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment