101.ఉత్తమోత్తముండు తత్వజ్ఞుఁడిలమీద
మహిమఁజూపువాఁడు మధ్యముండు
వేషధారి యుదరపోషకుఁడధముండు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
102.హ్రుదయమందు నున్నయీశుని దెలియక
శిలలనెల్ల మ్రొక్కుజీవులార
శిలల నేమియుండు జీవులందే కాక
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
103.గంగగోవుపాలు గరిటెడైనను జాలు
కడివెడైన నేమి ఖరము పాలు
భక్తిగలుగుకూడు పట్టెడైనను జాలు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
104.బండమీఁద వెలమ పాటించిత్రవ్విన
నలయి కెక్కుడౌను నాశలేదు
గుంటపట్టు చెలమ కులముద్ధరించురా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
105.కాకిగూటిలోన కోకిల మున్నట్లు
భ్రమర మగుచుపురుగు బ్రతికినట్లు
గురుని గొల్చువెనక గురువు తా నౌనయా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
106.మాట దిద్దవచ్చు మఱియెగ్గు లేకుండ
దిద్దవచ్చు ఱాతిఁదిన్నగాను
మనసు దిద్దరాదు మహి నెంతవారికి
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
107.మనసునందు ముక్తిమలయుచు నుండంగ
మనసు లెఱుఁగలేక మనుజులెల్ల
మనసు నంటలేక మాయమై పోదురు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
108.మనసు ముక్తియనుచు మది నెఱుంగఁగ లేరు
మనసుచేతఁ దగిలి మాయమైరి
మనసు తానయైన మర్మజ్ఞుడగు యోగి
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
109.మదినెఱిగినవాని మహిఁగాన నెందును
మది నెఱుంగువాఁడు మహిని నరుఁడు
వెదకి తనువులోన వేడ్కతో నినుఁజూచు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
110.బ్రహ్మము నెఱుఁగవు భావమందుండిన
తనువు గుడిగఁజేసి తన్ను నిలిపి
లోకబుద్ధివిడిచి లోఁజూపు చూడరా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
111.నిన్నుఁజూచుచుండ నిండును దత్వంబు
తన్నుఁజూచుచుండఁదగులు మాయ
నిన్ను నెఱిఁగినపుడె తన్నుఁదా నెఱుఁగును
విశ్వద్దభిరామ వినుర వేమ
112.గాలి గాలి గలసె గగనంబు గగనంబు
మన్ను మన్ను గలపె మంట మంట
నీరు నీటఁ గలసె నిర్మలంబయి యుండె
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
113.వెదక వెదకఁ దొఱకు వేదాంతవేద్యుండు
వెదకువానిఁ దాను వెదకుచుండు
వెదకనేర్చునట్టి వెరవరుల్ గలరొకో
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
114.తను వలచినఁదా వలచును
దను వలవక యున్నఁదన్ను దా వలవడిలన్
దనదు పటాటోపంబులు
తనమాయలు పనికిరావు ధరలో వేమా
115.స్వానుభూతిలేక శాస్త్ర వాసనలచే
సంశయంబు చెడదు సాధకునకు
జిత్రదీపమునను జీఁకటి చెడనట్లు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
116.శాంతమున సకలకార్యము
సంతోషంబునను బొందు సత్యము జయమౌ
పంతము చెల్లును ధర్మజుఁ
డెంతేసి ప్రయాసముల జయించెను వేమా
117.ఉర్విజనులు పరమయోగీశ్వరునిఁ జూచి
తెగడువారె గాని తెలియలేరు
అమ్రుతస్వాదురుచులహస్త మేమెఱుఁగును
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
118.పురుషుఁడెన్నిగతుల బుట్టువు మొదలుగఁ
బాపచింతఁజేయు జాపలమున
మహిని కుంటినక్క మాంసముదిన్నట్లు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
119.అంకి లెఱిఁగి మాట లాడనేర్చినపుడె
పిన్న పెద్దతనము లెన్న నేల
పిన్న చేతిదివ్వె పెద్దగా వెలుఁగదా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
120.మొదటఁ బోయునీర మొగిబీజములు కెక్కి
మొదటి కుఱుకవేగ మొలక లెత్తు
మొలక ప్రిథివిఁ బెరిగి వెలయును వ్రుక్షంబు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ
Tuesday, January 19, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment