201-220

201.శ్రీకర శివ తత్వశీలుఁడౌ వేమన
ప్రాకటముగ వేయుపద్యములను
లోకమందుఁ జదివెలోవెతఁ బాయరో
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ

202.వేయుపద్యముల వివేకియై భక్తితోఁ
బఠనఁ జేసినట్టి భక్తులకును
బాయకుండు మోక్షపద మరచేతిదై
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ

203.శతసంఖ్యపదమ్ముల నే
మతిమంతుడు పఠనసేయు మమతలు దీరు
న్నతఁడే నాలుగుపదముల
శితికంఠునిపదము జేరు సిధ్ధము వేమా

204.ఎన్నఁగ మనసే కారణ
మన్నిటికిని జూడఁజూడ నాత్ముఁడు తానై
యున్నంతకాల మెచ్చట
నున్నను నిదినిజముఁ దెలియ నొప్పగు వేమా

205.సర్వము తానని తెలిసిన
నిర్వాణికిఁ గాక ముక్తి నిలుపఁగ వశమా
ఉర్వెల్లఁ దాను తిరిగిన
పర్వత బిలజలధులందుఁ బడినను వేమా

206.చదువులఁ జదివినవారలు
పదవిని బొందంగలేరు పరమార్థముగాఁ
బెదవులఁ గదలకయుండిన
మదిలో నది రాజయోగమహిమము వేమా

207.తలపఁగ మూలమందు పరతత్వము దెల్పగ పాటుగాదు లో , బలిమిని నాత్మగుట్టు మది భావననెంచగ బ్రహ్మకల్పమును , గలుగును ముక్తి జీవులకుఁ గావున నాత్మవిధానద్రుశ్య మీ సలలిత శక్తిరూపు నిను నన్నుతి వేమన చేసె కల్పమున్

208.ఆకు చాటునుండు నన్నిలోకంబులు
కొమ్మ గానరాదు బ్రహ్మకైన
కొమ్మ గానఁబడినఁ గొనియాడవచ్చురా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమా

209.పిలిచినఁ బల్కకుండు మఱి పిల్చిన నేమనకూరకుండుఁద, దలఁచిన నెవ్వ రేమనినఁ దన్నునుగాదని నవ్వుచుండు నా,త్మలఁ దలపోయుచుండు నెఱ తత్వము నిత్యము దానయై సదా, తెలిసినయోగి వేమనగతి శివరూపుఁడు నెల్ల తావుల

210.ఒక్కడు రోగి యాయె మఱి యొక్కఁడు దిక్కులఁద్యాగి యాయె , వేఱొక్కఁడు భోగి యాయె నటు నొక్కఁడు చక్కనియోగి యాయెఁ, దా నొక్కఁడు రాగి యాయె నినుబోలు మహాత్మునిఁగాన మెచ్చట, నిక్కము నిన్ని రూపములు నీకును జెల్లుగదన్న వేమనా

211.విషయములు తెరల పొలుపున
విషయము లంటక మహాత్ము విధమున ధరలో
విషసంసారము లన్నియు
విషయము లన్నియును గెల్వ వేమన నేర్చున్

212.కాదని యెవ్వరితోడను
వాదాడక దిరుగు వెర్రి వాఁడును వలెనే
భేదాభేదము లడచును
వేదాంతరహస్య మెల్ల వేమన నేర్చున్

213.దాన మమరఁజేసి దరిఁజేరు నొకవంక
మనము నమ్మెనేని మాయ గల్గు
జ్ఞానకలిక నమ్మఁజంపును వైరుల
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ

214.ఎందు నెఱుకవాని కిహపరములు లేవు
ప్రాణహానిలేదు ప్రళయమునను
ప్రళయకాలమైనఁ బరమాత్ముఁ గలయురా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమా

215.దేవుఁడనగ వేఱు దేశమందున్నాఁడె
దేహితోడ నెపుడు దేహమందె
వాహనముల నెక్కి వడిఁదోలు మన్నాఁడు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమా

216.సొమ్ముదొరకుదనుక జ్యోతి యంతియెకాక
సొమ్ము దొరకువెనక జ్యోతియేల
దేవుఁడైన వెనుక దేహంబు మఱియేల
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమా

217. గురుచరణముఁబట్టఁ గుక్కలు గఱచును
గురుచరణము విడువఁ గుక్క గఱచుఁ
గుక్కకున్న బుద్ధి గురనకు లేదురా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమా

218.ఆత్మబుద్ధివల్ల నఖిలంబు తానయ్యె
జీవబుద్ధివలన జీవుఁడయ్యె
మోహబుద్ధినియము ముందరఁగనుగొని
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమా

219.ఈ దేహ మన్నిభంగులఁ
బ్రోచియు నొనరంగ నేలపోవుట కాదె
మీఁదెఱిగి మురికి గడుగను
భేదంబులు మాన ముక్తి బెరయుర వేమా

220.పిల్లి యెలుకబట్టఁ బ్రియమున నుండగ
నధియు కోడిఁబట్ట ననుగమించు
మమత విడువకున్న మానునా మోహంబు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమా